Zamyślenia z Janem Pawłem II
Cisza, która porządkuje życie
Pamięć o ich duszach wyraża się na różne sposoby, m.in. przez nawiedzanie cmentarzy. Przebywanie w tych świętych miejscach sprzyja refleksji nad sensem życia ziemskiego i zarazem stanowi okazję, by ożywić nadzieję na wieczną szczęśliwość w raju.
Jan Paweł II
Rozważanie przed modlitwą „Anioł Pański”, 2 listopada 2003 r.
Przeczytaj źródło cytatu
Refleksja redakcyjna
Na cmentarzu inaczej odczuwamy upływ czasu. Daty na nagrobkach przypominają o życiu, które miało własne plany, codzienne obowiązki i ważne spotkania. Wśród zniczy oraz jesiennych liści łatwiej zauważyć, jak wiele spraw odkładamy na później.
Taka chwila może pomóc wrócić do tego, co wymaga naszej uwagi już dzisiaj. Do telefonu do rodziców, dawno obiecanego spotkania, przeprosin, wdzięczności. Pamięć o zmarłych splata się wówczas z troską o żyjących. Jeśli nie możemy nawiedzić grobu, podobne zatrzymanie jest możliwe w domu: przy wspomnieniu konkretnej osoby i krótkiej modlitwie za nią.
Jakiej ważnej rozmowy nie chcę już odkładać?
